لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
05.05.2020 د ښاغلي قدرت الله مظلوم شعرونه 28.04.2020 د ښاغلي عصمت باچا رسولي شعرونه 04.03.2020 د ښاغلي سيد جيلاني جلان شعرونه 27.02.2020 د ښاغلي عبدالله شاه "ژوندون" شعرونه 27.02.2020 د ښاغلي احسان الله درمل شعرونه 20.01.2020 د ښاغلي نسیم ایثار شعرونه 02.01.2020 د ښاغلي درويش روښان شعرونه
 
غزل
  نېټه: 28.04.2020  
کعبې ته تللی و خو سوال یې د ایمان ونکړ
خان یو کس مړ کړ چې یې غږ ورته د خان ونکړ

د تلو په شپه دې تر سهاره کونګی ناست ومه خو
حیران یم دېته چې د اوښکو مې باران ونکړ

دغه حالت مې ژړوي چې پسې ژاړمه تل
هېڅکله هغې لېونۍ زموږ ارمان ونکړ

موږ محبت وکړ، بلها ډېرې کیسې تېرې شوې
اخلاص پکې و چې هېچا هم بد ګومان ونکړ

د وخت ګذار او د هېندارې دروغ دغسې وي
ځان ته مې وکتل پر ځان مې شک د ځان ونکړ

په سپین کاغذ داسې لیکلي او خودکُش یې کړی
د یار فراق و، انتظار کې مو ګذران ونکړ

د چا د لاسه مې چې خوب تښی هغه سړي خو
عصمته! ټول ژوند کې یو غږ هم د جانان ونکړ
 
بېرته شاته