لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
05.05.2020 د ښاغلي قدرت الله مظلوم شعرونه 28.04.2020 د ښاغلي عصمت باچا رسولي شعرونه 04.03.2020 د ښاغلي سيد جيلاني جلان شعرونه 27.02.2020 د ښاغلي عبدالله شاه "ژوندون" شعرونه 27.02.2020 د ښاغلي احسان الله درمل شعرونه 20.01.2020 د ښاغلي نسیم ایثار شعرونه 02.01.2020 د ښاغلي درويش روښان شعرونه
 
غزل
  نېټه: 28.04.2020  
کیسه د زنده ګۍ دې کړله ورانه، سړی نه ځي
راغاړې وتې، وېل دې، له بارانه سړی نه ځي

د سر د درد ګولۍ مې په لاسونو کې نیولې
شبګیر دی، سلسله دغه روانه، سړی نه ځي

اکثره وخت چې چېرته په خپل تګ باندې پښېمان شم
دا خپل ځان مې رانیسم له ګرېوانه، سړی نه ځي

د ستورو د شمار کیف، اُوف! سپوږمۍ، بېمار کاته اخ!
شېبه، شېبه به ووایي، له مانه سړی نه ځي

د زړه درد، نېمه شپه، د حمل میاشت او زورور یاد!
سلګیو کې ګیله وکړم له تانه، سړی نه ځي

نه! ته او خدای نو ما مجبورولې چې ځه لاړ شه!
نه! ولې شي خفه دومره آسانه، سړی نه ځي

الفاظ نه، ملغلرې په ورېښمو کې پېیودې
نو خود د عندلیبو له کاروانه سړی نه ځي

ښکاریږي درنه هېره شوم، انځور مې دې سېځلی
عصمته! دومره لرې خو له چانه سړی نه ځي
 
بېرته شاته