لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
27.03.2018 د ښاغلي فریدون فطرت شعرونه 22.03.2018 ښاغلي حيران شينواری شعرونه 18.03.2018 د ښاغلي نصرت الله سرور شعرونه 17.03.2018 د ښاغلي جاويد ودان شعرونه 13.03.2018 د ښاغلي صابر شینواری شعرونه 11.03.2018 د اغلې سميرا کوچۍ شعرونه 10.03.2018 د ښاغلي ناصر سروري شعرونه
 
غزل
  نېټه: 16.03.2018  
د خداى حسن خلقت ته په سجدى شوې او که نه شوې
آي زړه پسې بهر له دايرې شوې او که نه شوې

د زړه له ډيره درده چې مى آه د خولې نه ووت 
راښکته له آسمان نه پريښتې شوې او که نه شوې

همدا د پښتنې ميني آثر وي اضطراب وي 
ته وګوره په واورو کې خولې شوې او که نه شوې

لږ راشۍ جنګ پرستو قدم ځاى په کې پيدا کړۍ 
راتنګې مو د کلي هديرې شوې او که نه شوې

خپل حسن خيژولې وې غرور د اسمان سرته 
راپريوتې ښيرې مې درپسې شوې او که نه شوې

تقدير چې مو ترمنځه جوړول تور ديوالونه 
رښتيا ووايه سترګې دې لمدې شوې او که نه شوې

عابد د مور دعاوو روڼ مشال ځان سره واخيست 
رڼا ورته د ژوند تورې تيارې شوې او که نه شوې
 
بېرته شاته