لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
27.03.2018 د ښاغلي فریدون فطرت شعرونه 22.03.2018 ښاغلي حيران شينواری شعرونه 18.03.2018 د ښاغلي نصرت الله سرور شعرونه 17.03.2018 د ښاغلي جاويد ودان شعرونه 13.03.2018 د ښاغلي صابر شینواری شعرونه 11.03.2018 د اغلې سميرا کوچۍ شعرونه 10.03.2018 د ښاغلي ناصر سروري شعرونه
 
غزل
  نېټه: 11.03.2018  
چې څراغ غوندې جانانه درته بل پاته وي
په هغو خلګو پسې تل پور د اجل پاته وي

په کومه شپه چې مې په تا پسې ژړلې نه وي
په هغه شپه مې الفاظ ګونګ وي او غزل پاته وي

زما د مينې افسانه به وي ژوندۍ تر هغو
څو پر دې لاره لا د تللې جانان پل پاته وي

دا ستا ارام زړه به يو وخت هم نا ارام شي اشنا
پر غلو حساب شي هغه څوک چې د غلو مل پاته وي

تقدير دي نه تړي دا لارې د اغزو په څوکو
لکه شبنم به پر اورېږم چې يار ګل پاته وي

زما په زړه کې دا ستا مينه ګرانه داسې برېښي
لکه د وران کلي په منځ کې څراغ بل پاته وي
 
بېرته شاته