لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
27.03.2018 د ښاغلي فریدون فطرت شعرونه 22.03.2018 ښاغلي حيران شينواری شعرونه 18.03.2018 د ښاغلي نصرت الله سرور شعرونه 17.03.2018 د ښاغلي جاويد ودان شعرونه 13.03.2018 د ښاغلي صابر شینواری شعرونه 11.03.2018 د اغلې سميرا کوچۍ شعرونه 10.03.2018 د ښاغلي ناصر سروري شعرونه
 
غزل
  نېټه: 11.03.2018  
چې زه ستا ماشومه لور وم څومره مورې رانژدې وې
لکه سيورى د اوربل له هره لورې را نژدې وې

چې مې ستا په اوښکو ژوند و خپلې اوښکې مې لا نه وې
ته تر هغه وې زما تر هغه پورې را نژدې وې

چې زما په حال ژړا وه ټوله ستوري شوه ستانه شول
يوه ته وې له هر چا نه سپوږمۍ خورې را نژدې وې

څو د دنکو ونو زړونه هلته ليري په خندا وه
څو د ماتو زړو مېرمنې څو سرتورې را نژدې وې

يه زما خواره تنديه اوس په تا باندې تاوان يم
ځکه ته په هغه ورځ تر خپله سيورې را نژدې وې

د شهيد لالي په قبر نور څه نه و چې يې کېږدم
غرونه غرونه وچې تېږې تکي تورې را نژدې وې
 
بېرته شاته