لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
10.01.2018 ارواښاد عبدالروف قتيل خوږیاڼی 22.12.2017 د ښاغلي ميوند قرار شعرونه 22.12.2017 د ښاغلي عرفان الله بیدار شعرونه 30.11.2017 د اغلې ذکيه باران شعرونه 20.11.2017 د ښاغلي هدايت الرحمن يار شعرونه 15.11.2017 د ښاغلي نیازالدین باچا شعرونه 09.11.2017 د اغلې ذکيه باران شعرونه
 
غزل
  نېټه: 15.11.2017  
په هغه ورځ چې بيخي منع له جنته شوې
زړه کې دې څه ٶ د هغه نه پس چې ښکته شوي؟

هوس دې ډېر ٶ ځکه سر په سرو غرمو شوئ نو
غنم دې وخوړل حوا رض ته ملامته شوې

هيڅوک مې نه ولي په کاڼو بيا هم تنګ يمه
هغه خو ته وې چې کوربان له محبته شوې

هغه ړانده خلک بناه شول چې مين شول په تا
او ته راضي کله د ځان له کرامته شوې

د دغو خلکو غرور دنګ دى قامتونه ټيټ
تا کې غرور نه ٶ نو ځکه دنګ قامته شوې

څه بختوره يې چې هغه دې په غېږ کې پروت دى
ځمکې چې ته هم شته د چا له برکته شوې.

د دغه دور په باچا کې هيڅ انصاف نشته
ځه شکر ته خو خلاص له دغه مصيبته شوې.
 
بېرته شاته