لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
10.01.2018 ارواښاد عبدالروف قتيل خوږیاڼی 22.12.2017 د ښاغلي ميوند قرار شعرونه 22.12.2017 د ښاغلي عرفان الله بیدار شعرونه 30.11.2017 د اغلې ذکيه باران شعرونه 20.11.2017 د ښاغلي هدايت الرحمن يار شعرونه 15.11.2017 د ښاغلي نیازالدین باچا شعرونه 09.11.2017 د اغلې ذکيه باران شعرونه
 
غزل
  نېټه: 15.11.2017  
په دې باندې هم خوښ يم چې له ماسره يو ځاى يې
آى ! ته مې د آرمان د ګل په څانګه کې اغزى يې

زړه خور شوې لکه ګل د هغې پښو ته پاڼې ، پاڼې
ستا مينه هغه نه مني ته هسې لېونى يې

مکاره د ناکام عشق آرمانه بد نصيبه
ژوندې زړه کې مړ شوى يې په مړ زړه کې ژوندى يې

په تله د انصاف مو عقيدې وتله ربه ج
ستا نهه نوي نور نومه دي مونږ ته لا هم خداى يې

مغروره درنه هېر شول چې لمبو باندې يې جوړ کړې؟
دا وخت لکه کولال دى او ته صرف مات کودى يې

ستومان هم د جنت او د دوزخ په منځ راتېر کړې
بېشکه مېکده يې خو د ستړو دمه ځاى يې

زه ولې لکه ګرد ماته ښيښه باندې پرېوځم؟
ته ولې راته وايې چې هغه نه يې پردى يې؟

ته هم لکه تنکى ګلاب مات مات شولې بې وخته
ته يې د ماتېدو لپاره څه وکړم تندى يې

ثابته شوه باچا ته له مټينې خاورې جوړ يې
ګودر کې چې په نوم د محبت مات شوې منګى يې
 
بېرته شاته