لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
31.05.2018 د ښاغلي عبدالمعروف سباوون شعرونه 28.05.2018 د ښاغلي مفتون مسيد شعرونه 15.05.2018 د ښاغلي صميم مضمون شعرونه 09.05.2018 د ښاغلي غزت الله ځواب شعرونه 24.04.2018 د ښاغلي شرر ساپي شعرونه 27.03.2018 د ښاغلي فریدون فطرت شعرونه 22.03.2018 ښاغلي حيران شينواری شعرونه
 
غزل
  نېټه: 15.11.2017  
نظر مې په خپل حال دى خو له سترګو مې باڼه ځي
د وخت په تېرېدو سره مزه له ژوندانه ځي

ليکلى مې ستا نوم د زړه په سر څوک به يې وران کړي؟
د لاس نه مې نکرېزې خو په څوکه د چاړه ځي

ښه ستا له کاڼي زړه نه به چينه کله پيدا شي؟
د درد په انتها له ړندو سترګو هم اوبه ځي

د پوهه سترګورو عقل پاتې په کې راشي
د عشق په کږو لارو باندې سم لکه ړانده ځي

د هغې د خاموشه مسکا غږ دنيا ته رسي
زما د بې وسۍ چيغې بيخي تر هغې نه ځي

ارمان مې ستا د ړنګو قدمونو لاندې خور شي
هوس مې لکه ګرد شي په هوا ستا په کاله ځي

د وخت له دروغجن له دروغجن هم دروغجن يې
رښتيا وايه باچا نو په رښتيا باندې ستا څه ځي؟
 
بېرته شاته