لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
15.11.2017 د ښاغلي نیازالدین باچا شعرونه 09.11.2017 د اغلې ذکيه باران شعرونه 09.11.2017 د ښاغلي هدايت الرحمن يار شعرونه 09.11.2017 د ښاغلي شفیع الله با برزی شعرونه 06.04.2017 د ښاغلي ذبيح الله احساس شعرونه 06.04.2017 د ښاغلي سید شاه سعود شعرونه 29.03.2017 د ښاغلي اسیر منگل شعرونه
 
راځۍ چی یو شو
  نېټه: 13.02.2013  

په دی ښایسته دنیا کې
په دی یوه دنیا کې
مونږه جدا جدا یو
مونږه تنها تنها یو
لکه د لاس د ګوتو
لکه د لمر د وړانګو
زمونږه پښو نه لاندې
خاوره هم دا خاوره ده
خو مونږه یو تر بله
د تورو کاڼو په شان
جدا جدا یو سره
د زیړو پاڼو په شان
شریک کلچر نه لرو
شریګ مذهب نه لرو
شریکه ژبه څه چې
شریک ادب نه لرو
یوه دنیا وه خو مونږ
په کې لکیرې راښکې
ښکلا ښکلا وه خو مونږ
پکې لکیرې راښکې
په ناپ او تول مو کړله
په ګز او نیم مو کړله
سره مو وویشله
سره تقسیم مو کړله
څه هندوستان واخسته
څه پاکستان واخسته
څه روس او چین قبضه کړه
څه رنګ او دین قبضه کړه
څه امریکې کابو کړه
څه افریقې کابو کړه
څه پکې لاندې خلکو
اسټریلیا جوړه کړه
څه پکې پورته خلکو
برطانیا جوړه کړه
خو لنډه دا چې دنیا
وخت په اوو تقسیم کړه
چا وی کلچر تقسیم کړه
چا وی اوبو تقسیم کړه
والله چې نه پوهیږم
چې چا او چا تقسیم کړه
خو زه او ته خلک وو
او ما او تا تقسیم کړه
پکې مو کرښې راښکې
په کې مو زړونه بیل کړل
په کې مو ژبې بیلې
او بیا قومونه بیل کړل
سره شریک وسیدو
بیا مو کورونه بیل کړل
او خدای دې وړاندې خیر کړي
چې نور به څه بیلوو
روح نه به تن بیلوو
تن نه به لاس بیلوو
او که حواسو نه به
د ژوند احساس بیلوو
خو دې نه مخکې چې مو
ددی دنیا په رنګې
ددی ښایست په رنکې
ددې ښکلا په رنګې
د تن اعضا جدا شي
د زړه درزا جدا شي
راځۍ د لوی نړۍ
جدا جدا ملګرو
تنها تنها ملګرو
چې متفق شو سره
چې واړه یو شو سره
لکه موچۍ په ګبین
دنیا نه تاو شو سره
او یو کلچر ومنو
او یو مذهب ومنو
او یوه ژبه وایو
او یو ادب ومنو
راځۍ چې بیا راټول شو
ویش د دنیا ختم کړو
لکه دیوال د برلین
ستا او زما ختم کړو

 
بېرته شاته