د ستورو ورا

 ګلشن په ګلوښکلی دی کېډۍ ورڅخه مــــــــــه وړه

 چمن یې رنګین کړی دی غوټۍ ورڅخه مــــــــه وړه

 په دښته دآسمان کې یې رڼا لګې تــــــــــورتــــــــمه

 د ستورو د وراناوې ده سپوږمۍ ورڅخه مــــه وړه

 دسیندپه غورځنګونوکې مستي یې دزړه هیــــــله

 کبان ورڅخه  مه وژنه هیلۍ ورڅـــــــخــــــه مه وړه

دا غشې دلیندیوڅخه وبــــــــــاســـــــــه صــــــــیاده

 بیدیاورسره ښه برېښې هوسۍ ورڅـــــــخه مه وړه

نسیم دپسرلي ورسره لـــــــــــوبــــې کـــــــــــوي بازه

 دازرکې دې که زاڼې توتکۍ ورڅخه مـــــــــــه وړه

ادم چې په دې ځمکه خـــــــلیفــــــــــه د الاهـــــي ده

 دژوند ښکلې توښه یې دا نــــــړۍ ورڅخه مه وړه

 ترڅوبه په دې غرونودتــــــــــاسیوری ګرزې دېبه

   د«خیال» دزړه دمینې ښاپېرۍ ورڅخه مه وړه

دسمسور په ويبپاڼه کې ټول خپاره شوي او خپرېدونکې لیکنې او شعرونه د ليکوالو پورې اړه لري. دسمسور  ويبپاڼه يې يوازې د خپرېدو وسيله ده، ملتيا يې ورسره نه لرې.