لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
05.05.2020 د ښاغلي قدرت الله مظلوم شعرونه 28.04.2020 د ښاغلي عصمت باچا رسولي شعرونه 04.03.2020 د ښاغلي سيد جيلاني جلان شعرونه 27.02.2020 د ښاغلي عبدالله شاه "ژوندون" شعرونه 27.02.2020 د ښاغلي احسان الله درمل شعرونه 20.01.2020 د ښاغلي نسیم ایثار شعرونه 02.01.2020 د ښاغلي درويش روښان شعرونه
 
لالهنده مزل
لیکوال: نجیبه سارا بیاباني   نېټه: 16.02.2010   خپرونکئ:   سمسور  

فلصفي نثر
د ټولې ورځې د هلو ځلو سره سره د ستومانۍ لالهنده او پرله پسې منډو څخه وروسته د زېړي مازیګر او بې بنیاده انتظار د سکڼي ماښام په
غمجنو زړونو باندې د تورې شپې څادر ورو ورو غوړوي څوک دمه شي  او تر سباؤون پورې د خپلې ستومانۍ د ایستلو دپاره وروسته له
يوې نمړۍ وچې يا لمدې لکه کاڼی د اوبو په خواږه خوب ډوب او دمه شي ، خو څوک د ټولې ورځې د کړاؤ سره سره د غریب ماښام د تیارې سره سم سترګې په لاره او په شومه دم کې د تور کچکول نه دانه دانه سپینې ملغلرې په ډېرې نازکخیالۍ سره د احساس په نري تار کې پېيي . د اسمان لمنه له ستورو ډکه شي د تپې تیارې په بې رحمۍ سره د بېلتانه په کور کې ښادي جوړه شي خو د مینې انتظار د وصل دپاره هماغسې کاروان په ستومانۍ سره د مزل لاره لنډوي او نه ودرېږي ځکه د ژوند کاروان له خپلې ستومانۍ نه خلاصېږي .
خلک وايي : د ورځينۍ ستومانۍ دمه شپه ده خو زه وایم : د انسان دپاره دمه هله پيدا شي چې له مايوسۍ خلاص شي او د ژوند د سرګردانۍ به هله خلاص شي چې د ابد په خوب ویده شي .
07.09.1996

 
بېرته شاته